مایک شاید همیشه در حال پرسه زدن باشد، اما سخت می‌توان او را مردی پویا و فعال دانست. قلمرو او بسیار کوچک است؛ حومه شهر بین خانه مادرش در نیوجرسی و پیتزافروشی محل کارش. مایک هم‌صحبت خوبی نیست و هدف خاصی هم در زندگی ندارد؛ او ترجیح می‌دهد بگذارد اتفاقات خود به خود رخ دهند تا اینکه خودش آن‌ها را رقم بزند. غذا دادن به سگ همسایه، برخورد اتفاقی با یک دوست، تماشای یک بازی هاکی؛ همه این‌ها بهانه‌هایی هستند برای قدم زدن در همان خیابان‌های زمستانی، بی‌عجله، بی‌دست‌وپا و تنها. یک روز، فرصتی در خانه‌اش را می‌زند. مایک با دوست قدیمی دوران مدرسه‌اش، مارک، برخورد می‌کند که از او می‌خواهد در طول سفرش به لهستان، شغل راهنمای تور پیاده‌روی و آپارتمانش در فیلادلفیا را تحویل بگیرد. تغییر فصل، تغییر فضا، تغییر سرنوشت؟ خیابان‌هایی که مایک اکنون در آن‌ها پرسه می‌زند متفاوت هستند و خورشید می‌درخشد، اما در غیر این صورت، همان داستان همیشگی است: آدم‌های جدید و ملاقات‌های تازه، همراه با همان بی‌حالی و بلاتکلیفی همیشگی.